Fonowanie – to prosty zabieg oddziaływania za pomocą mikrowibracji o częstotliwości dźwiękowej, poprzez przykładanie do ciała wibrofonów. Mikrowibracje dźwiękowe są dla organizmu naturalne i mają zbawienny wpływ na działanie organów i układów. To swego rodzaju minimasaż, realizowany na poziomie komórkowym. Terapia wibroakustyczna obszaru nerek pozwala na poprawę ich funkcjonowania. Szereg badań medycznych udowodnił, że sprzyja ona wzrostowi poziomu odprowadzanego przez nerki kwasu moczowego.

Niewątpliwą zaletą tej metody jest możliwość przeprowadzania regularnych zabiegów w warunkach domowych przez samego użytkownika, zaoszczędzając przy tym zarówno czas, jak i pieniądze. Wibroakustyczne metody leczenia są bezpieczne i nie mają efektów ubocznych. Przed zastosowaniem terapii zaleca się jednak konsultację z lekarzem w celu zapoznania się z dokładną diagnozą choroby.

Przeczytaj więcej na temat wibroakustycznego leczenia dny moczanowej – kliknij.

Ponieważ każdy ucisk, nawet dotyk prześcieradła lub koca może sprawić ból zaatakowanego stawu, umieść na noc stopę w kartonowym pudełku lub przewróconym na bok plastikowym koszu na bieliznę. To co, że żona pomyśli, że znowu wróciłeś pijany z pracy, wdepnąłeś w karton i tak ległeś na łóżko, to przecież Tobie ma być dobrze, a jeżeli tak bardzo zależy jej na względach estetycznych, załóż jedwabną piżamę. Na szczęście napad dny pojawia się najczęściej w nocy, inaczej co drugi chory nagle na środku ulicy zacząłby zrzucać z siebie ubranie. Po wstępnym uśmierzeniu bólu należy przeciwdziałać dnie przez utrzymanie w granicach normy poziomu kwasu moczowego we krwi. Mimo podobieństwa do reumatoidalnego zapalenia stawów, w dnawym zapaleniu stawów nie powinno stosować się kwasu salicylowego (jak Polopiryna, Asprocol itp.), gdyż zmniejsza on wydzielanie kwasu moczowego z moczem.

Nie załamujmy się wynikami, jak również nie traktujmy ich jako wyznacznik, że na pewno jesteśmy zdrowi, ponieważ można przy wysokim poziomie kwasu moczowego nie mieć dny i przeciwnie – można mieć normalne jego stężenie po ustąpieniu napadu. W celu potwierdzenia obecności kryształów kwasu moczowego w przypadkach przewlekłych specjalista wykonuje badanie radiologiczne lub pobiera do badania próbkę płynu z torebki stawowej i wtedy wszystko staje się jasne.

Powinniśmy ograniczyć spożycie pewnych pokarmów wysokobiałkowych, zwłaszcza zawierających dużo związków purynowych, z których powstaje kwas moczowy. Do takich pokarmów należą również tłuste ryby, szparagi, szpinak i większość odmian suchej fasoli. Należy pić dużo płynów, ale unikać alkoholu, który opóźnia wydalanie kwasu moczowego. Pacjenci otyli powinni się odchudzić. Bezpośrednie objawy dny ograniczane są, jak się wydaje, przez cukry złożone, zwłaszcza występujące w płatkach zbożowych, owocach i zielonych warzywach liściastych.

Cukry proste jak cukier rafinowany, mogą zwiększać wytwarzanie kwasu moczowego i powinno się ich unikać. Niektórzy naukowcy informują o dobrych rezultatach leczenia bólu przewlekłej dny świeżymi albo puszkowanymi wiśniami – do ¼ kg dziennie – albo sokiem z tych owoców. Podobne efekty mają ponoć dawać truskawki, borówki amerykańskie i inne czerwononiebieskie jagody.

Tradycyjny wizerunek podagryka – otyły, podstarzały arystokrata za stołem zastawionym pieczystym i butelkami trunków, z obrzękniętą stopą na poduszce – nie jest bynajmniej mitem. Wprawdzie dna nie jest prostą pochodną dostatniego życia i może zaatakować każdego dorosłego, jednak, jak wiemy obecnie, obfite posiłki i alkohol mogą się walnie przyczynić do jej powstania, a na pewno nasilają chorobę po pierwszym napadzie, dlatego lepiej zrezygnujcie z tych małży i krewetek codziennie branych w kanapkach do pracy.

Ponieważ nakłuwania akupunkturowe można wykonywać w innych miejscach niż obrzmiały staw, zabiegi te bywają łatwiejsze do zniesienia dla pacjentów z początkowymi stadiami dny niż oddziaływanie bezpośrednie, np. masaż. Homeopata również może zająć się predyspozycjami do dny, stosując kurację ogólnoustrojową. Colchicum, czyli zimowit jesienny, roślina z której ekstrahuje się kolchicynę, może skutecznie uśmierzać ból przy ataku dny. Inne mieszanki homeopatyczne mogą zawierać rozcieńczone dawki Arnika, Ledum i Pulsatilla.

Można udać się również do specjalisty od refleksologii, który aby przywrócić równowagę nerek i śledziony, narządów odpowiedzialnych za wytwarzanie kwasu moczowego, będzie masować odpowiednia strefę pośrodku podbicia stopy. Niektórzy zwolennicy refleksologii utrzymują, że ta technika bezpośredniego masażu pozwala rozluźnić złogi kryształów kwasu moczowego skoncentrowane w stopie. Powinniśmy sięgnąć również po zioła. Można pić 3 razy dziennie napar z 2 łyżeczek nasion selera albo sadźca purpurowego w ¼ litra wody, co pobudzi wydalanie kwasu moczowego. Nie należy stosować herbat ziołowych, jeżeli lekarz przepisał kolchicynę.

Następnym etapem leczenia dny może być wstrzykiwanie przez lekarza kortykosteroidów w chory staw, który pomoże zmniejszyć ból i stan zapalny w ciężkim napadzie dny. Natomiast w przewlekłej postaci dny hydrokortyzon może mieć niepożądane działanie uboczne i musi być stosowany przez specjalistę reumatologa.

Standardowe leczenie chętnie stosowane przez wielu lekarzy w ostrym napadzie dny polega na podawaniu środka przeciwzapalnego – kolchicyny, leku znanego od setek lat. Jednakże trzeba uważać, bo kolchicyna może mieć niepożądane działanie uboczne lub wchodzić w interakcję z wieloma lekami – przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi lub przeciwhistaminowymi. Nie wolno jej stosować w ciąży ze względu na możliwość powstania wad wrodzonych u płodu. Utrzymanie równowagi kwasu moczowego w organizmie można osiągnąć dzięki diecie i w razie konieczności przez stosowanie leków takich jak allopurinol, zmniejszający wytwarzanie kwasu moczowego. Allopurinol może powodować wysypkę, senność i dezorientację oraz ma niepożądane działanie uboczne w skojarzeniu z innymi lkami, zwłaszcza przeciwkrzepliwymi i moczopędnymi. W celu długotrwałego zwiększenia wydalania kwasu moczowego zaleca się probenecid i sulfinpirazon. Podobnie jednak jak inne leki stosowane w dnie mogą one wchodzić w niepożądaną interakcję z innymi lekami i powodować powikłania istniejących chorób, takich jak choroby krwi, choroba wrzodowa lub schorzenia nerek.

W wielu przypadkach od razu podjęte odpowiednie leczenie rozwiązuje problem na stałe. Ponieważ jednak nawrót napadu dny jest zawsze możliwy, może się okazać potrzebne stosowanie małych dawek leków przez dłuższy okres, a nawet bezterminowo. Bezpośrednie objawy dny cofają się w ciągu kilku dni lub tygodnia nawet bez konwencjonalnego lub alternatywnego leczenia. Niemniej każdy przypadek, w którym istnieje podejrzenie dny, powinien być zbadany i leczony przez lekarza. Nie leczone złogi kwasu moczowego mogą doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerek lub innych narządów.

Podobne złogi powstające w nerkach tworzą bolesne i potencjalnie niebezpieczne kamienie nerkowe. Napad dny występuje nagle i niespodziewanie, charakteryzuje się szybko narastającym obrzękiem któregoś ze stawów, zaczerwienieniem skóry okolicy tego stawu oraz bardzo silną jego bolesnością.

Objawy początkowe występują stosunkowo rzadko: raz na kilka do kilkunastu miesięcy, później częstotliwość ich występowania zwiększa się. Między napadami chorzy nie odczuwają żadnych dolegliwości. Obserwuje się jedynie zniekształcenie stawów i obecność guzków dnawych. Wystąpieniu napadu sprzyja zwiększony wysiłek fizyczny, miejscowy uraz, zdenerwowanie, alkohol, zabiegi operacyjne, stresy psychiczne, niektóre leki, błędy dietetyczne, a przede wszystkim spożycie w nadmiarze potraw zawierających dużo puryn, jak np. wątroba, nerki, mózg, sardynki i śledzie.

Po wielu latach napadowej manifestacji dny dochodzi do przewlekłego wielowarstwowego zapalenia dnawego, któremu towarzyszą powikłania ze strony innych narządów, jak np. zapalenie i niewydolność nerek w skutek wcześniejszej kamicy moczanowej, nadciśnienie tętnicze nerkowopochodne i niewydolność krążenia. Dlatego aby ustrzec się przed takim zakończeniem sprawy powinniśmy zacząć dbać o swoje ciało i psychikę; nie stresować się, odpowiednio się odżywiać i dużo ruszać.

Chociaż dokładny mechanizm powstawania dny jest nieznany, choroba często wiąże się z urazem, zabiegiem chirurgicznym, okresami stresu lub jest reakcją na alkohol i pewne leki, w tym na antybiotyki.

Dna może pojawić się także w przebiegu niektórych nowotworów. Badania wskazują na związek miedzy dną a chorobami nerek, niedoborem enzymów i zatruciem ołowiem. Dna może także towarzyszyć łuszczycy lub niedokrwistości. Skłonność do dny może mieć charakter dziedziczny. Powtarzające się napady dny są częste przy podwyższonym poziomie kwasu moczowego we krwi. Dna rzekoma jest schorzeniem podobnym, ale na ogół nie tak bolesnym. Powodują ja kryształki moczanu wapnia odkładające się w stawach. Dnę rzekomą, występującą częściej po 60 roku życia u obu płci, leczy się środkami przeciwzapalnymi lub w cięższych przypadkach operacyjnie, a następnie wstrzykiwaniem kortyzonu.

Objawy to:

• napadowy,
• silny ból stawu, najczęściej palucha lub kostki,czasami kolana,
• obrzęk,
• stan zapalny,
• uczucie gorąca w stawie;
• w skrajnych przypadkach – na zmianę dreszcze i gorączka.

Napad dny jest nieoczekiwany i niezwykle bolesny. Szybko rozpoczęte leczenie likwiduje ból i stan zapalny w ciągu kilku dni, napad może się jednak powtórzyć.

Powinieneś zgłosić się do lekarza gdy objawy dny narastają lub pojawia się działanie uboczne przyjmowanych leków: allopurinolu obniżającego poziom kwasu moczowego albo kolchicyny; mogą one wchodzić w niekorzystną interakcję z innymi lekami. Bezzwłocznie odwiedź lekarza jeśli silny ból powraca i trwa dłużej niż kilka dni, zwłaszcza gdy towarzyszą mu dreszcze lub gorączka; boisz się, że mogą oznaczać zachorowanie na dnę moczanową, głowa do góry po prostu mogą to być wczesne objawy zatrucia ołowiem